costam &

uruchamia proces w tle, potem fajnie mogę sobie zarządzać

jobs

. Ale ja chcę w Windows. Windows Vista, żeby nie było niedomówień. Wywołanie komendy przez exec działa, ale czeka na zakończenie, a nie o to chodzi. Proces ma działać długo, a ja tylko chcę monitorować jego stan, a nie zamulać Firefoksa.

exec("start /b c:/sciezka_do_php/php.exe C:/sciezka_do_skryptu_procesu/bgproces.php > test.txt");

Próbowałem też uruchomić jakiś batch (costam.bat), który z kolei miałby uruchomić skrypt PHP, ale to też nie zadziałało – cały czas przeglądarka czekała na zakończenie całego procesu. Rozwiązanie jest takie, że w PHP na Windows trzeba użyć klasy COM, czyli windowsowych mechanizmów OLE (Object Linking and Embedding). Wygląda to tak:

< ?php
/*
 * skrypt do uruchomienia w tle skryptTla.php
 */
$fname = 'c:/log.html'; 
for($i=0; $i&lt;10; $i++){
	sleep(1);
	file_put_contents($fname, date('H:i:s') . '<br/>', FILE_APPEND);
}
file_put_contents($fname, '<hr />', FILE_APPEND);
?>

< ?php
/**
 * skrypt widziany przez przeglądarkę
 */
echo "uruchamiam " . date('H:i:s ');
 
  if(isset($_SERVER['PWD']))
  {
  	// $cmd = '....';
    $nullResult = "php $cmd > /dev/null &";
  }else{
    $cmd = 'sciezka_do_php/php.exe sciezkaSkryptuDoUruchomieniaWTle/skryptTla.php';
    $ws = new COM("WScript.Shell");
    $oExec = $ws->Run($cmd, 0, false);
  }
 
echo " koniec " . date('H:i:s ');
echo " OK ";
 
 
?>

$tekst = preg_replace('/&(?!amp;)/', '&', $tekst);

W wyrażeniu regularnym użyłem przewidywania czyli poprosiłem o takie pasujące fragmenty, po których nie następuje ciąg “amp;”. Proste.

Przy okazji okazało się, że wordpress ma problem z zapisaniem & w tytule posta… :)

W tej chwili sklep bazuje na opensourcowym oscGold, czyli polskiej adaptacji osCommerce. Jednak pomimo że to ogromny projekt i faktycznie pozwala dość prostymi środkami uruchomić i prowadzić sprzedaż, to czytelność kodu i jego styl przypominają mi własne produkty… sprzed pięciu lat. Domyślam się, że refaktoryzacja tak dużego przedsięwzięcia to niełatwa rzecz i pewnie dlatego pełno tu stałych i zmiennych globalnych, dziesiątek ‘includowanych’ plików, mieszania layoutu i logiki. Kusi, żeby zrobić wszystko od nowa…

Jeszcze niedawno dość normalne były strony powyżej 200 kB kodu. Mimo coraz szybszych łączy jakość i zwięzłość kodu poprawia się. Myślę, że w dużym stopniu jest to wymuszone SEO i kosztami transferu.

Oprócz ofert jak dotąd, pojawiły się też opisy działań reklamowych Savills i przykładowe realizacje. Tak się miło złożyło, że sporo z tych obrazków to nasze projekty. Oczywiście nie odeszliśmy od Flasha całkowicie, nadal prezentacje zdjęć i formularz kontaktowy to mini aplikacje w SWF. Po stronie serwera framework oparty na AMF. Do administracji ofertami służy CMS napisany we Fleksie. Obsługuje upload plików, przypisywanie ich do ofert, edycję opisów w dwóch językach, kategorie i lokalizacje ofert.

Aha, niniejszym bardzo dziękujemy Katarzynie, obu Magdalenom i Adminowi za miłą współpracę, zaangażowanie i… pochwały. Panu Tomaszowi z firmy hostingowej Onyx również, za szybkie działanie i fachową pomoc.

Również niniejsza strona i nasza główna — ntxt.net, zostały, jak mówią Amerykanie, skompromitowane. Piątego kwietnia we wszystkich plikach PHP i HTML o nazwach zaczynających się na ‘index’ pojawił się taki kawałek (dodałem gwiazdkę przed http):

<iframe src="*http://lotante.cn/in.cgi?income38"
width=1 height=1 style="visibility: hidden"></iframe>

Konkretny adres bywa różny, lista podejrzanych domen jest spora. Ten akurat podobno (bo nie sprawdzałem!) sprawdza obecność pluginu Flash luub Acrobat Readera, po czym ściąga spreparowany plik PDF albo SWF. Moim zdaniem warto mieć wyłączony domyślnie JavaScript, (w Firefoksie np. rozszerzeniem NoScript). Infekcja może spowodować że Google będzie sygnalizować zagrożenie przy wchodzeniu na stronę (jeśli ktoś to zgłosi, oczywiście). Oprócz pozbycia się robactwa z komputera, należy koniecznie zmienić hasło do FTP, unikając zapamiętywania go przez program. Total Commander w najnowszej wersji (7.5 beta) ma już ochronę haseł szyfrowaniem i hasłem głównym.

Trzeba też odnaleźć wszystkie zmiany poczynione przez bota na FTP, a to żmudne zajęcie. Odrobinę może pomóc taki skrypt w PHP, przeczesujący pliki zawierające ‘index’ w nazwie i sygnalizujący wystąpienia taga <iframe>. Aby z neigo skorzystać, trzeba zapisać go np. pod nazwą znajdziframe.php w katalogu ze stroną, ustawiając wcześniej zmienną $root na odpowiednią dla swojego serwera. Potem, z przeglądarki, wywołujemy go wpisując adres: http://mojserwer/znajdziframe.php?depth=10 i czekamy na listę podejrzanych (bo nie każdy iframe jest zły!). Parametr depth określa głębokość, na jaką w podkatalogi zagłębi się sprawdzacz licząc od katalogu głównego.

< ?
// katalog główny strony
$root = '/public_html';
 
// głębokość sprawdzania w podkatalogach
$depth = empty($_GET['depth']) ? 5 : $_GET['depth'];
 
// uruchomienie
digdir($root, $depth);
 
// rekurencyjna funkcja sprawdzająca
function digdir($dir, $level){
	if($level <= 0) return false;
	$handle = opendir($dir);
		while($plik = readdir($handle)){
			$path = "$dir/$plik";
			if(substr($plik, 0, 1)!="."){
				//$data = date("Y-m-d", filemtime($path));
				//$prawa = decoct(fileperms($path));
 
				if(!is_dir($path)){
					//$rozmiar = filesize($path);
					if(preg_match('/index/', $plik)){
						$contents = file_get_contents($path);
						if(preg_match('/iframe/', $contents)) echo "znaleziono iframe w $path<br/>";
					}
				} else {
					digdir($path, $level - 1);
				}			
			}
		}
	closedir($handle);	
}
 
?>

W przypadku HTMLa jednak Flash nas nie oszczędza. Obliczenie pozycji, na której powinien nastąpić podział jest skomplikowane, bo trzeba uwzględnić – niewidoczne w ramce – tagi, w dodatku pamiętać o automatycznym zamykaniu ich i otwieraniu w kolejnych ramkach. Metody klasy TextField jak getLineOffset() zwracają pozycję w czystym tekście, a podział musi nastąpić w odpowiadającym jej miejscu HTMLa. Na dokładkę HTML, jaki naprawdę jest w obiekcie TextField zupełnie niekoniecznie przypomina ten, który przypisaliśmy do htmlText! Dlatego trzeba najpierw wlać tekst do ramki:

naszTextField.htmlText = nowyHtml;

potem pobrać go do zmiennej i dalej pracować już nad nim:

processedHtml = naszTextField.htmlText;

a oto procedurka przelewająca:

protected function flow():void
{
var lastSplit:                int     = 0;
var newSplit:                int     = 0;
var tb:                        VTextBox;
var tbNum:                    int        = linkedTextBoxes.length;
var tagsHeap:                Array      = new Array();
var opening:                String;
var closing:                String;
var tempText:                String;
var remainder:                String;
var remainLinesNum:            int;
var lastVisibleLineIndex:    int;
var cutIndex:                int;

// liczba stron, na jaką trzeba będzie podzielić tekst
pagesNum             = 0;
// pozycje podziału stron
splitIndices         = new Array();
splitIndices.push(0);
// pozostała do wlania część tekstu – najpierw cały
remainder = processedText;
textPieces = new Array();

while(remainder.length > 0) {
textPieces[pagesNum] = new Array();
for(var i:int = 0; i < tbNum; i++) {
// kolejna ramka tekstowa
tb = linkedTextBoxes[i];
trace(‘strona ‘ + pagesNum + ‘, box nr ‘ + i);

// Jeśli tekst już się skończył, kolejne ramki bieżącej strony wypełniamy pustym tekstem.
// Jeśli tekst jeszcze jest, wlewamy pozostałą część i badamy ile się zmieściło
if(remainder.length == 0) {
textPieces[pagesNum][i] = ”;
} else {
// dodajemy na początek otwarcie wszystkich tagów kontynuowanych z poprzedniej ramki
opening                 = Html.getOpeningHtml(tagsHeap);
// wlewamy cały pozostały tekst
tb.htmlText             = opening + remainder;
// obliczamy, ile linii jest poza ramką
remainLinesNum             = tb.maxScrollV – 1;
trace(‘poza ramką jest linii: ‘ + remainLinesNum);

if(remainLinesNum == 0) {
textPieces[pagesNum][i] = opening + remainder;
remainder = ”;
} else {
// obliczamy index ostatniej linii
lastVisibleLineIndex     = tb.numLines – remainLinesNum – 1;
trace(‘indeks ostatniej linii: ‘ + lastVisibleLineIndex);
// pobieramy indeks ostatniego widocznego znaku
cutIndex                 = tb.getLineOffset(lastVisibleLineIndex) + tb.getLineLength(lastVisibleLineIndex) – 1;
trace(‘cutIndex: ‘ + cutIndex);
trace(‘cut rigth after …’ + tb.getLineText(lastVisibleLineIndex));
// pozostawiamy tylko mieszczącą się część tekstu
tempText                = remainder.substring(0, cutIndex);
remainder                = remainder.substr(cutIndex);
// uzupełniamy listę otwartych tagów
tagsHeap                 = Html.getTags(tempText, tagsHeap);
// pobieramy tagi do zamknięcia w ramce
closing = Html.getClosingHtml(tagsHeap);
textPieces[pagesNum][i] = opening + tempText + closing;
}
}
}
pagesNum++;
}

displayPage(0);
}

A oto link do video, w świetle którego całe powyższe rozważanie wkrótce straci sens.

A wyrażenia, jakimi zbieram z tekstu otwierające i zamykające tagi:

openTag     = /<\s*(\w+)([^>]*[^/])?>/gi;
closeTag    = /</(\w+)\s*>/gi;