nobigwords.ntxt.net

All of you happening to publish your images here and there know that it is all too easy to copy them and sign with other name. Oh no, you do not even have the signatures anymore! But there comes the digital investigation bureau: images.google.com. Long time in beta, long time not really available, it has now the functionality I was looking for. There, you just drag your fancy JPG over the input box and mighty google says where it has been seen lately. If you see more links than expected, sue them ;) Mine appeared on a Bulgarian theft design studio site. Just compare to the 4^th paragraph in my old NTXT portfolio. There’s a decent company of robbed designers: UC4, alpipi and more.

Now I’m proud. Setting up everything was quite a pain, and I still do not grasp the whole process. Nevertheless, the first interactive app, written in AS3, using Flash Builder, works fullscreen on my HTC Desire! The secret plan is to make an eye-and-ear-catching app that my 7-months baby girl could not turn off by random hand events… For now, the code was that simple:

package
{
	import flash.display.Graphics;
	import flash.display.Sprite;
	import flash.display.StageAlign;
	import flash.display.StageScaleMode;
	import flash.events.Event;
	import flash.events.MouseEvent;
	import flash.events.TouchEvent;
 
	import mx.events.ResizeEvent;
 
	public class Android extends Sprite
	{
		private var lx:Number;
		private var ly:Number;
		private var bg:Sprite;
 
		public function Android()
		{
			bg = new Sprite;
			addChild(bg);
 
			this.stage.scaleMode = StageScaleMode.NO_SCALE;
			this.stage.align = StageAlign.TOP_LEFT;			
			addEventListener(Event.RESIZE, handleStageResize);
			bg.addEventListener(MouseEvent.CLICK, handleClick);
			bg.addEventListener(TouchEvent.TOUCH_TAP, handleTap);
 
			lx = this.stage.stageWidth * 0.5;
			ly = this.stage.stageHeight * 0.5;
 
			layout();
		}
 
		private function handleStageResize(e:Event):void
		{
			layout();			
		}
 
		private function layout():void
		{
			var g:Graphics = bg.graphics;
			g.clear();
 
			g.beginFill(0x003333,1);
			g.drawRect(0,0,stage.stageWidth, stage.stageHeight);
			g.endFill();			
 
			g.beginFill(0xff0000,1);
			g.drawRect(lx - 50, ly - 50, 100,100);
			g.endFill();
 
			g.beginFill(0xffff00,1);
			g.drawRect(Math.random() * stage.stageWidth, Math.random() * stage.stageHeight, 5,5);
			g.endFill();			
		}
 
		private function handleClick(e:MouseEvent):void
		{
			trace('asdasd');
			lx = e.localX;
			ly = e.localY;
			layout();
		}
 
		private function handleTap(e:TouchEvent):void
		{
			trace('asdasd');
			lx = e.localX;
			ly = e.localY;
			layout();
		}		
	}
}

Robiąc “w internecie” spotyka się człowiek z hostingiem. No karma taka, nie da się bez hostingu żyć i kropka. Przeżyłem więc już doświadczenia z DMKProject (było fajne, ale wyniosło się do USA i ma długi czas pinga), z nazwa.pl (jedno konto FTP), kei.pl (straszny panel administracyjny), wreszcie home.pl (nie można mieć dwóch osobnych skrzynek pocztowych o tej samej nazwie – np. biuro@ – w obrębie jednego konta dla dwóch domen). Każda z tych ofert ma swoje wady i zalety. Zalety są w sumie podobne – każda z nich zwykle szybko, fachowo i pozytywnie reagowała na moje pytania i prośby. Jednak ostatnio home.pl trochę mnie zdziwiło.

Dla jednej ze stron potrzebowaliśmy połączenia bezpośredniego dla MySQL, na porcie 3306, do synchronizacji bazy z lokalną w biurze. Działało. Aż pewnego dnia admin home.pl stwierdził duży ruch na tym porcie z naszego adresu. Zablokował więc ten ruch “ze względów bezpieczeństwa”. Co ciekawe, nadal można się połączyć z dowolnego innego IP. Z mojego punktu widzenia zablokowany został adres najbardziej uprawniony do generowania ruchu, a pozostawiono otwarte połączenie z resztą świata, pełną złoczyńców i pedofilów… ;-) Teraz więc synchronizacja odbywa się z laptopa przez neostradę, a sens operacji pozostaje dla mnie tajemnicą.