$tekst = preg_replace('/&(?!amp;)/', '&', $tekst);

W wyrażeniu regularnym użyłem przewidywania czyli poprosiłem o takie pasujące fragmenty, po których nie następuje ciąg “amp;”. Proste.

Przy okazji okazało się, że wordpress ma problem z zapisaniem & w tytule posta… :)

Czyli po 50 można być już tylko facetem?
Poza tym witryna jest niezwykle flashowa, multimedialna i trójwymiarowa, ale jeszcze rozbawiła mnie możliwość “Poruszania się z doradcą”. Nie, żeby mi się głupio skojarzyło, ale może “zwiedzanie” byłoby bardziej precyzyjne?

Cytując za interaktywnie.com, całą witrynę Vichy Consulting tworzyła firma Euro RSCG Marketing House.

Potem, żeby oszczędzić ręcznej redakcji tekstów, przyda się wyrażenie regularne do automatycznej podmiany zawieszek. O tym, w jakim języku zawieszki są błędem, a w jakim nie, nie będę tu pisał. Brzydkie są i z puchy im wali. A oto lekarstwo:

// zakładam, że oryginalny tekst do wstawienia mamy w zmiennej tekst1
var tekst1:String = 'wąska kolumna przeniesie o do następnej linii';
// ewentualna eksterminacja htmlowych marzeń, czyli zamiana   na spacje
var tekst2:String = tekst1.replace(' ', " ");	
// do rzeczy, czyli zamiana spacji po pojedynczych znakach otoczonych odstępami na niezłomną spację 
var tekst3:String = tekst2.replace(/\s+(\S)\s+(\S)/g, " $1 $2");			
// w tekst3 pojawi się: 'wąska kolumna przeniesie o do następnej linii'
// a na ekranie, zamiast   — niełamiąca spacja.

W przypadku HTMLa jednak Flash nas nie oszczędza. Obliczenie pozycji, na której powinien nastąpić podział jest skomplikowane, bo trzeba uwzględnić – niewidoczne w ramce – tagi, w dodatku pamiętać o automatycznym zamykaniu ich i otwieraniu w kolejnych ramkach. Metody klasy TextField jak getLineOffset() zwracają pozycję w czystym tekście, a podział musi nastąpić w odpowiadającym jej miejscu HTMLa. Na dokładkę HTML, jaki naprawdę jest w obiekcie TextField zupełnie niekoniecznie przypomina ten, który przypisaliśmy do htmlText! Dlatego trzeba najpierw wlać tekst do ramki:

naszTextField.htmlText = nowyHtml;

potem pobrać go do zmiennej i dalej pracować już nad nim:

processedHtml = naszTextField.htmlText;

a oto procedurka przelewająca:

protected function flow():void
{
var lastSplit:                int     = 0;
var newSplit:                int     = 0;
var tb:                        VTextBox;
var tbNum:                    int        = linkedTextBoxes.length;
var tagsHeap:                Array      = new Array();
var opening:                String;
var closing:                String;
var tempText:                String;
var remainder:                String;
var remainLinesNum:            int;
var lastVisibleLineIndex:    int;
var cutIndex:                int;

// liczba stron, na jaką trzeba będzie podzielić tekst
pagesNum             = 0;
// pozycje podziału stron
splitIndices         = new Array();
splitIndices.push(0);
// pozostała do wlania część tekstu – najpierw cały
remainder = processedText;
textPieces = new Array();

while(remainder.length > 0) {
textPieces[pagesNum] = new Array();
for(var i:int = 0; i < tbNum; i++) {
// kolejna ramka tekstowa
tb = linkedTextBoxes[i];
trace(‘strona ‘ + pagesNum + ‘, box nr ‘ + i);

// Jeśli tekst już się skończył, kolejne ramki bieżącej strony wypełniamy pustym tekstem.
// Jeśli tekst jeszcze jest, wlewamy pozostałą część i badamy ile się zmieściło
if(remainder.length == 0) {
textPieces[pagesNum][i] = ”;
} else {
// dodajemy na początek otwarcie wszystkich tagów kontynuowanych z poprzedniej ramki
opening                 = Html.getOpeningHtml(tagsHeap);
// wlewamy cały pozostały tekst
tb.htmlText             = opening + remainder;
// obliczamy, ile linii jest poza ramką
remainLinesNum             = tb.maxScrollV – 1;
trace(‘poza ramką jest linii: ‘ + remainLinesNum);

if(remainLinesNum == 0) {
textPieces[pagesNum][i] = opening + remainder;
remainder = ”;
} else {
// obliczamy index ostatniej linii
lastVisibleLineIndex     = tb.numLines – remainLinesNum – 1;
trace(‘indeks ostatniej linii: ‘ + lastVisibleLineIndex);
// pobieramy indeks ostatniego widocznego znaku
cutIndex                 = tb.getLineOffset(lastVisibleLineIndex) + tb.getLineLength(lastVisibleLineIndex) – 1;
trace(‘cutIndex: ‘ + cutIndex);
trace(‘cut rigth after …’ + tb.getLineText(lastVisibleLineIndex));
// pozostawiamy tylko mieszczącą się część tekstu
tempText                = remainder.substring(0, cutIndex);
remainder                = remainder.substr(cutIndex);
// uzupełniamy listę otwartych tagów
tagsHeap                 = Html.getTags(tempText, tagsHeap);
// pobieramy tagi do zamknięcia w ramce
closing = Html.getClosingHtml(tagsHeap);
textPieces[pagesNum][i] = opening + tempText + closing;
}
}
}
pagesNum++;
}

displayPage(0);
}

A oto link do video, w świetle którego całe powyższe rozważanie wkrótce straci sens.

A wyrażenia, jakimi zbieram z tekstu otwierające i zamykające tagi:

openTag     = /<\s*(\w+)([^>]*[^/])?>/gi;
closeTag    = /</(\w+)\s*>/gi;